مدح و مناجات با حضرت امام رضا علیهالسلام
کسی دلتنگ از مشهد به مقصد برنمیگردد به اقیانوس تو، رودی که آمد برنمیگردد چگونه جلد خود کردی منِ از خود فراری را؟ که با زور هزار اجبار و باید برنمیگردد چه در سر دارد آن جوجه کلاغ روسیاهی که نگاهش از طلاییهای گنبد، برنمیگردد؟ به شالیزار خوش آب و هوا هم، چای گیلانی اگر در چایخانه رفـته باشد، برنمیگردد چه خوشبخت است آن غرق گناهی که یقین دارد از آغوش پُر از مهرت کسی بَد برنمیگردد چنان در وصل عشاق جهان از جان نظر کردی که هرگز عاشقی با پاسخ رَد برنمیگردد از این دریای جاری از حرم تا خانه فهمیدم که چشم ابریام بی اشکِ ممتد برنمیگردد |